Goede Vrijdag Nu Startpagina

 

 

 “Dromen

      Vinkel, 14 april 2006


Ave Maria

Welkomswoord
Statie 1: Jezus wordt ter dood veroordeeld.
Statie 2: Jezus neemt het kruis op zijn schouders.

Statie 3: Jezus valt voor de eerst keer.
Statie 4: Jezus ontmoet zijn moeder.
Statie 5: Simon van Cyrene helpt Jezus het kruis dragen.
Statie 6: De ontmoeting met Veronica.
Statie 7: Jezus valt voor de tweede maal.
Statie 8: Jezus troost wenende vrouwen.
Statie 9: Jezus valt voor de derde maal.
Statie 10: Jezus wordt van zijn kleren beroofd.
Statie 11: Jezus wordt aan het kruis genageld.
Statie 12: Jezus sterft.

Slot.

 

 

Lied: Vertaling “Ave Maria”

Bach/Gunaud. Tekst: Noa

 

Ave Maria,

Waar heeft u zich verscholen?

Weet u niet hoezeer wij u nodig hebben?

De zaken staan er hier op aarde niet zo goed voor.

Er is schoonheid, dat weet ik,

En tederheid en vrolijkheid,

Dat zijn de dingen waar u voor staat.

Help ons zodat wij deze dingen ook vinden.

Luister eens Maria! Heilige Maria …Maria.

Mag ik zo vrij zijn,

Te zeggen dat ik me ervoor schaam.

Dat het ons niet lukt in harmonie te leven.

Wij hopen alleen maar,

Dat er iemand naar voren komt en voor ons zingt.

Amen, Amen.

 

Ave Maria,

Waar heeft u zich verscholen?

Weet u niet hoezeer wij u nodig hebben?

De zaken staan er hier op aarde niet zo goed voor.

Ik weet dat u onze strijd hoort,

En de fakkel ziet die wij branden

Op onze zoektocht naar de vrede en vrijheid.

Help ons deze taak te volbrengen.

Luister eens Maria! Heilige Maria … Maria

Mag ik zo vrij zijn,

Te zeggen dat ik me ervoor schaam.

Dat het ons niet lukt in harmonie te leven.

Wij hopen alleen maar,

Dat er iemand naar voren komt en voor ons zingt.

 

 

Welkomswoord:

 

We zijn hier samen, groot en klein,

Arm en rijk, man en vrouw.

Mensen die in de put zitten,

mensen die gelukkig zijn

Of hopen het te vinden.

Ieder met zijn eigen gedachten,

dromen, gevoelens en vragen.

Het is goed om stil te staan,

stil te worden

Bij al het kwaad en onrecht dat in de wereld is.
Misschien vinden we samen de kracht

Om er een  betere wereld van te maken.

Zoals Jezus met zijn leerlingen het laatste

Avondmaal deelde en zei:

“Blijf dit doen om mij te gedenken”.

Zo willen wij ook vanavond met elkaar samen zijn,

De pijn en verdriet met elkaar delen.

Wij willen samen deze viering maken

en steun vinden bij elkaar.

Zodat we samen één zijn.

 

 

Statie 1:

Jezus wordt ter dood veroordeeld.

 

Daar staat hij dan, helemaal alleen.

Niemand zal opstaan om hem te helpen.

Jezus, net veroordeelt door Pontius Pilates

en daardoor voor iedereen vanaf nu als slecht veroordeelt.

Hoe zou jij het vinden om daar te staan?

Kun je dan nog dromen dat alles beter wordt?

 

Tekst: Zo kwetsbaar:  Roos.

 

Waarom zien jullie toch niet hoe ik werkelijk ben?

Waarom hebben jullie toch niet door dat,

zoals ik me voordoe, ik zo niet werkelijk ben?

Maar dat dat gewoon een masker van stoerheid is.

Om mijzelf te beschermen tegen verdriet en pijn.

Dat dat gewoon is,

omdat ik het moeilijk vind om mijzelf te zijn.

Want ik ben bang,

Zo ontzettend bang,

dat als jullie de ware ik zien,

jullie mij zullen krenken

om wie ik werkelijk ben.

Want de echte ik,

is zo kwetsbaar en gevoelig,

zo totaal anders dan jullie

Ooit zouden denken…

 

 

Statie 2:

Jezus neemt het kruis op zijn schouders.

 

Als je een last op je schouders neemt,

weet je dat je er niet zomaar vanaf bent.

Een last neem je op je

als je bijvoorbeeld iets echt graag wilt.

Maar wilde Jezus dan zijn eigen kruis dragen?

Voelde hij zich verplicht? Hij moest het.

In de steek gelaten en veroordeeld,

moest hij zijn eigen graf dragen.

Kun je nog iets anders doen dan je erbij neerleggen?

Geef je je droom op?

 

Tekst: Droom? Van Frederike Bunjes

 

Annemarie is een sportieve meid. Na de havo gaat ze naar de CALO, de sportacademie. Dat staat vast.

Op de basisschool wist ze dat al. En nu ze in Havo 4 zit, is dat niet veranderd. Ze wil bezig zijn met haar lichaam,

met sport en met mensen.

De ideale combinatie, echt iets voor Annemarie.

Net als skiën trouwens. Dat doet ze ieder jaar met haar ouders in de kerstvakantie. En dus ook dit jaar.

Volgend jaar alleen niet, hebben jaar ouders gezegd.

Want als ze in haar examenjaar zit, vinden ze dat toch niet zo slim. Maar dit jaar nog wel.

En wie denkt er nu aan volgend jaar?

Als in het nieuwe jaar de school weer van start gaat,

is Annemarie er niet bij. Annemarie is gevallen.

Een ski-ongeluk. Gevolg? Niet een simpele gipsvlucht voor een gebroken been maar een dwarslaesie.

Annemarie is vanaf haar middel verlamd en zal de rest van haar leven in een rolstoel zitten.

De rest van haar leven…! 

Haar droom, haar toekomstbeeld, aan duigen.

Wat kan het soms toch onverwacht moeilijk zijn om de moed erin te houden, om te blijven geloven in jezelf, 

om je dromen waar te maken.

Waar halen mensen het toch vandaan

dat ze dat wél voor elkaar krijgen?

Zijn het dromers die zichzelf maar wat voorspiegelen?

Of zijn die dromen soms zo sterk dat het visioenen of idealen zijn?

Eén van de profeten uit de bijbel weet heel goed wat het is om diep te vallen. En ondanks dat houdt hij zich vast aan zijn droom, zijn visioen:

Al ben ik gevallen, ik sta weer op; al is het donker om mij heen, de Heer zal mij licht geven…. Hij brengt me naar het licht.

Het is weer bijna kerst, nu.

Een jaar later.

Dit jaar geen skivakantie voor Annemarie.

Niet omdat ze examen moet doen;

ze is in havo 4 blijven zitten.

Dat kon ook niet anders met al dat revalideren.

Ze heeft een moeilijk jaar achter de rug.

Maar nu gaat het weer goed.

Ze zit om zo te zeggen weer goed in haar vel.

En ze heeft een belangrijke beslissing genomen:

haar droom neemt niemand haar af.

Ze heeft goed om zich heen gekeken in het revalidatiecentrum. Ze heeft veel geïnformeerd.

En ze gelooft er weer in. Ze spiegelt zichzelf niets voor.

Ze weet heel goed wat ze nog wel en wat ze niet meer kan. Maar die aangepaste sportopleiding, die zal voor haar zijn. Daar werkt ze voor. Daar houdt ze zich aan vast.

Een droom?

Ja, maar dan wel één die werkelijkheid zal worden.  

 

 

Lied: Vertaling van “These dreams”

van Robbie Williams

 

Zij ligt op bed

Met haar handen in haar haar,

het lijkt alsof ze werkelijk ziek is van het verliezen van haar droom.

Het maakte haar aan het lachen

maar nu is het datgene wat haar schade brengt.

Maar hoe kan ze vechten,

als ze niet in staat is te vluchten.

 

Refrein:

Deze dromen hebben je in de steek gelaten.

Laat de moed niet zakken.

Deze dromen zullen je niet in de steek laten.

 

Ze is nooit opgehouden met houden van

haar niet afgemaakte mooie droom.

Het lijkt alsof al haar herinneringen zijn verdwenen.

Er is een gat waarvan je weet

dat het er niet had moeten zijn.

Er is niemand slechter af dan jij,

als je niet kunt beschrijven wat je hebt gezien.  

Refrein

 

Waar ga je heen als je helemaal alleen in je bed ligt?

Huilde je in je slaap omdat het beter is niets te zeggen?

Ben je je verleden vergeten; daar lijkt het wel op.

Het is te moeilijk om erover na te denken,

dus schakel je je dromen uit.

En herhaal je ze steeds weer.

Refrein

 

Er komt altijd weer een morgen, een nieuwe dag.

 

 

Statie 3:

Jezus valt voor de eerst keer.

 

De eerste grote tegenslag in de zware tocht.

Het einde is nog niet in zicht, maar het begin is gemaakt. Dat het de eerste tegenslag is weet je niet, want je gaat er vanuit dat het de enige is.

Je laat het toch niet zitten,

nadat één ding jouw droom tegenzit? Toch?

 

Tekst: Wat wil je bereiken?

Droom – Greet Brokerhof

Hij heeft een droom. Een grote droom;

Een plaats in de Top Tien.

Een eigen nummer met zijn band,

Een eigen clip misschien.

De grote doorbraak in ons land,

Die zit er nog niet in.

Maar ach, het is een stimulans.

Hij staat aan het begin.

Hij zit de hele dag op school

En heeft nog geen publiek.

Maar ’s avonds zit hij in de schuur.

Hij leeft voor zijn muziek.

En als je vraagt:’Die droom van jou,

geloof je die nu echt?’,

dan moet hij lachen en hij roept:

‘Ik vind die droom niet slecht!

En of ie uitkomt, weet ik niet.

Het is een leuk idee.

Maar is de top te hoog voor mij,

Dan zit ik daar niet mee.

Wat is een mens zonder droom?

Zo’n droom is geen bevel!

Ik maak muziek, daar gaat het om

En verder zie ik wel! 

 

Statie 4:

Jezus ontmoet zijn moeder.

 

Maria heeft haar zoon zien opgroeien van baby

tot kleuter tot puber tot alweer een volwassen man.

Hij zal vast ook niet altijd perfect zijn geweest,

hij gaat zijn eigen weg op,

maar als moeder wil je hoe dan ook het beste voor je kind.

Maria, uit haar is Jezus geboren, en nu ziet ze hoe hij een lijdensweg ondergaat om uiteindelijk te sterven,

te sterven voor de droom die hij achterna ging.

Ben je dan trots op je kind

omdat het zijn droom achterna ging? Of had je liever gewild dat je kind nog langer bij je kon zijn?

 

Tekst van Silvia

 

Wanneer je zegt: Ik ben in verwachting

Dan zeggen ze: Gaaf! Gefeliciteerd!

(Ze vragen je nog net niet, of je het lang hebt geprobeerd.)

 

Goed nieuws dat gaat snel, dat staat als een huis,

en voor je het weet, heb je heel wat lieve kaartjes in huis.

Iedereen om je heen leeft mee, en is blij voor jullie samen.

In verwachting mogen zijn blijft een Godsgeschenk,

Dat is iets wat ik altijd zal beamen.

 

Na zo’n positieve zwangerschapstest

ben je in de zevende hemel,

En je wereld lijkt er anders uit te zien.

Op je ogen staat een errug rose bril,

En augurken lust je wel tien.

 

Maar het is niet alleen maar rozengeur,

En ook niet enkel maneschijn.

Want het is niet voor iedereen weggelegd om,

Zwanger te worden of gezond zwanger te mogen zijn.

 

Als je het geluk hebt in verwachting te mogen zijn,

Dan ga je over het mensje in je buik aan het dromen.

Dat wezentje dat – als het aan jou zou liggen –

Al heel erg gauw mag komen.

 

Het blijft niet alleen bij dromen,

Maar je hebt zelfs ook idealen,

Over hoe je kindje eruit zal zien,

En welke diploma’s het zal gaan behalen.

 

Je hoopt vurig dat je kindje perfect zal zijn,

Dus zonder mankementen of gebreken.

Maar in je achterhoofd hou je er toch rekening mee,

(Achteraf maar goed ook, zo is ons gebleken).

 

Maar ook al blijkt dan je eerste kindje,

Bij de geboorte niet helemaal 100 procent,

Dat je als supertrotse nieuwbakken moeder,

Je toch een onvoorwaardelijke liefde voor hem kent.

 

Maria had wellicht ook idealen en dromen,

Over de toekomst van haar goddelijke zoon.

Uiteindelijk werd hij zelfs tot koning uitgeroepen,

Maar dan wel een koning, zonder troon.

 

Die koningstitel was het begin van het einde,

En haar moederhart deed pijn.

 

Want als moeder wil je toch alleen maar,

Dat je kind gelukkig zal zijn?

 

 

Lied: Vertaling van “In this heart”, Sinead O’Conner

 

In dit hart ligt voor jou

Een leeuwerik geboren alleen voor jou

Die alleen voor jou zingt

Mijn lieve

 

Ik wacht op jou

Om je te aanbidden

Mijn hart is voor jou

Mijn lieve

 

Dit is mijn droefheid voor jou

Om het verlies van jou

De pijn van jou

Mijn lieve

 

Er zijn opklaringen

Snel zullen deze tranen gehuild zijn

Alle eenzaamheid zal voorbij zijn

Mijn lieve

 

Ik zal je bij me hebben

Alleen in mijn armen

Want jij alleen bent

Mijn lieve

 

 

Statie 5:

Simon van Cyrene helpt Jezus het kruis dragen.

 

Helpen, geholpen worden.

Samen sta je sterk.

Soms heb je gewoon een beetje hulp nodig.

In tijden van nood leer je je vrienden kennen.

Wie staat ervoor je klaar als je het moeilijk hebt?

Wie zegt: ‘Je staat er niet alleen voor!’?

Soms helpen mensen je van wie je het niet verwacht, soms wordt je niet geholpen door de mensen van wie je het wel had verwacht.

Maar als je hulp nodig hebt maakt het niet uit wie helpt. Wie wil me helpen?

 

 

 

 

Statie 6:

De ontmoeting met Veronica.

 

Jezus’ kruistocht was een zware lijdensweg.

Veronica kwam hem verzorgen,

zo steunde zij Jezus.

Het is fijn als iemand jouw lijden komt verzachten,

als je wakker wordt na een nachtmerrie

en iemand komt je troosten en laat je zien dat de werkelijkheid toch wat vriendelijker is.

Is de werkelijkheid zoveel beter?

 

 

Lied: “Droomland” van André Hazes en Paul de Leeuw


Heerlijk land van mijn dromen. Ergens hier ver vandaan. Waar ik zo graag wil komen, daar waar geen leed kan bestaan.

Droomland, Droomland, oh ik verlang zo naar droomland.
Daar is steeds vre dus ga met mij mee, samen naar het heerlijke droomland.

Zwerver gij vindt daar vrede, zieke gij kent geen pijn.

Daar wordt geen strijd gestreden, daar waar mijn broeders nog zijn.

Droomland, Droomland, oh ik verlang zo naar droomland daar is steeds vre dus ga met mij mee, samen naar het heerlijke droomland.

Daar is steeds vre dus ga met mij, mee samen naar het heerlijke droomland. Droomland, droomland, oh ik verlang zo naar droomland. Daar is steeds vre dus ga met mij mee, samen naar het heerlijke droomland.

 

Statie 7:

Jezus valt voor de tweede maal.

 

Je bent gevallen, je bent opgestaan.

Het is even goed gegaan, maar nu val je alweer.

Het ging zo goed, even, maar nu zit het wéér tegen. Hoeveel tegenslagen zullen er nog komen?

Voordat je eindelijk je doel bereikt hebt?

 

Tekst: De boer die de stier kon optillen – C. Hart

Een van de verhalen die mijn grootvader graag vertelde, ging over een boer die wedde dat hij een volwassen stier kon optillen, als hij anderhalf jaar de tijd kreeg om het bewijs te leveren.

De boer redeneerde dat hij een pasgeboren stiertje met gemak kon optillen. Daarna zou zijn eigen kracht evenredig aan het groeiende gewicht van het kalf toenemen, als hij het maar iedere dag bleef optillen.

En dus ging de boer iedere dag naar de wei, en tilde steeds met iets meer inspanning het kalf van de grond.

Mijn grootvader maakte het verhaal nooit af. Hij grijnsde en liet zijn toehoorders hun eigen conclusies trekken. Volgens hem maakte het verhaal meer indruk als hij de afloop aan de verbeelding overliet.

Als kind gaf ik de boer weinig kans. Ik geloofde niet dat een man even snel aan kracht kan winnen als een stier aan gewicht.

Maar waarom ook eigenlijk niet? Waarom zouden we niet in het onmogelijke geloven? Stel je eens voor! Anderhalf jaar later leidt de boer een volwassen stier de weide binnen, tilt hem voor de ogen van zijn verbaasde vrienden op en int zijn geld.

Nu ik ouder ben, geef ik de voorkeur aan dit slot.

Er spreekt het vertrouwen uit dat je dromen kunt verwezenlijken en dat mensen sterker zijn dan ze denken.

 

 

Lied: Vertaling van “I have a dream” van ABBA.

 

Ik heb een droom, een lied om te zingen

Om me te helpen met alles om te gaan

Als je het wonder van een sprookje ziet

Kun je de toekomst grijpen, ook als je faalt

Ik geloof in engelen

In alles wat ik zie zit iets goeds

Ik geloof in engelen

Wanneer ik weet dat het mijn tijd is

Zal ik de stroom oversteken – ik heb een droom

 

Ik heb een droom, een fantasie

Om me door de werkelijkheid te helpen

En mijn bestemming maakt het de moeite waard

Door het donker geduwd, nog een kilometer

Ik geloof in engelen

In alles wat ik zie zit wel wat goeds

Ik geloof in engelen

Wanneer ik weet dat het mijn tijd is

Zal ik de stroom oversteken – ik heb een droom

Zal ik de stroom oversteken – ik heb een droom

 

Ik heb een droom, een lied om te zingen

Om me te helpen met alles om te gaan

Als je het wonder van een sprookje ziet

Kun je de toekomst grijpen, ook als je faalt

Ik geloof in engelen

In alles wat ik zie zit iets goeds

Ik geloof in engelen

Wanneer ik weet dat het mijn tijd is

Zal ik de stroom oversteken – ik heb een droom

Zal ik de stroom oversteken – ik heb een droom

 

Statie 8:

Jezus troost wenende vrouwen.

 

Terwijl Jezus het echt heel moeilijk heeft,

troost hij anderen.

Doordat Jezus sterk is,

worden de huilende vrouwen ook wat aangesterkt.

Zou het niet andersom moeten zijn?

Stel je moet naar een zieke oma op bezoek.

Hoeveel mensen vinden dat een beetje eng?

Wat moet je dan zeggen?

Vaak doe je al heel veel door er te zijn,

en troost je oma jou ook,

dan sterk je elkaar wat aan.

Maar hoe doe je dat bij iemand die nu letterlijk naar zijn graf loopt?

 

 

Lied: “Oud verdriet” van Acda en de Munnik

 

Ik kom pas als je liggen gaat

Je klaar bent voor de nacht
Ik kom in beelden, in fragmenten

Hard, ineens en onverwacht

Ik kom terwijl je uit het raam kijkt

Van je favoriet café
Ik zal er zijn zodra je even denkt

ik heb er vrede mee

Als je eens rustig over zee kijkt

En je denkt: Nu heb ik rust
Heb ik je onverwachts en zachtjes
Keihard op je ziel gekust

 

Je noemt me oud verdriet
Doe wat je wilt
(maar) Zo vreselijk oud ben ik nog niet

Ik kom het liefste als je luistert
Naar een onverwacht mooi lied
Ik kom pas kijken, weken, maanden
Na het echte grote verdriet

Ik schuil in weggestopte foto's
Iets wat je vindt onder de bank
En echt ik ben niet te verdrinken
Ik schuil het makkelijkst in drank

Ik kom soms midden in het lachen
Dat zo overgaat in huilen
Het zijn precies dezelfde tranen
Die alleen maar van hun namen ruilen

Je noemt me oud verdriet
Doe wat je wilt
(maar) Zo vreselijk oud ben ik nog niet

Maar het liefste kom ik 's nachts
Als je niet slapen kan
Juist dan, juist dan

 

 

Statie 9:

Jezus valt voor de derde maal.

 

Driemaal scheepsrecht.

De 3e keer dat Jezus op de grond valt met zijn kruis op zich. Hoe zwaar is het dan niet om op te staan?

Van alles zit tegen, echt heel erg tegen,

en dan wordt er van jou verwacht dat je opstaat.

Of verwacht je dat van jezelf?

Je moet toch verder.

Lukt dat nog wel?

Jezus stond weer op.

Driemaal scheepsrecht?

                              

Lied: Vertaling van “Carry that weight”

van The Beatles

 

Jongen, je zult die last voor langere tijd moeten dragen.

Ik zal je nooit mijn kussen aanbieden,

maar je slechts uitnodigen.

Op het hoogtepunt van de viering zal ik instorten.

Je zult die last voor langere tijd moeten dragen.

 

Deze tekst is symbolisch bedoeld:

‘Die last is jouw last.

Ik help je niet door die last van jou over te nemen,

maar door je mentaal te steunen.

Op het kritieke moment zul je zelf sterk moeten zijn.’

 

 

Tekst: In moeilijke tijden.

 

Het zoeken naar de oorzaken van leed is verspilde moeite. Teruggaan kan niet meer.

Wat gebeurt is, is gebeurd;

beschuldigen heeft geen zin.

Wanneer je het moeilijk hebt,

concentreer je dan op de kleine,

binnen reikwijdte liggende vreugden.

Neem de tijd om te helen. Zoek de rust.

 

Verlies geeft leegte –

maar sluit in je verdriet je hart en geest niet af.

Laat het leven je weer vervullen.

In tijden van smart lijkt dit onmogelijk,

maar nieuwe vreugden wachten om de leegte te vullen.

 

Ik wens je het geluk het verleden te kunnen loslaten –

en een nieuw begin te vinden.

Ik zou je elk verdriet, elke pijn,

elke ramp willen besparen,

maar dat zou je tot een vreemde maken op onze planeet. Niet alleen geluk,

maar ook pijn maakt ons tot een familie,

maakt een huwelijk,

een vriendschap.

 

Als ik je iets zou kunnen geven,

dan zou het rust zijn in de kern van je leven,

een innerlijke rust die blijvend zou zijn,

wat er ook gebeurt.

 

Behandel geluk zorgvuldig.

Je hebt het te leen.

 

 

Statie 10:

Jezus wordt van zijn kleren beroofd.

 

Heb je wel eens gedroomd

dat je naakt voor de klas staat?

Helemaal alleen en totaal onbeschermd?

Geen leuke gedachte.

Jezus had niets meer,

geen vrienden om zich heen,

geen ouders naast zich staan,

geen dak boven zijn hoofd en

geen muren die hem beschermen.

En nu ook geen kleren meer.

Zoals hij geboren is,

bloot,

zal hij sterven.

Maar nu wel alleen.

Als een misdadiger.

Wil je zó sterven?

 

 

Statie 11:

Jezus wordt aan het kruis genageld.

 

Dit is dan echt het begin van het einde.

Je bent dan eigenlijk ‘aan het sterven’.

Zo aan het eind van je leven ga je nadenken

of je je doelen bereikt hebt,

of je dromen zijn uitgekomen,

of je ze gerealiseerd hebt.

Wat zou Jezus vinden?

Heeft hij bereikt wat hij zou willen?

Heb jij al wat bereikt?

 

Tekst: De anderen…

 

Eenzaamheid begint…

Als niemand je ziet,

Terwijl je tranen dreigen.

Als niemand je begrijpt

En je meer en meer gaat zwijgen.

 

Eenzaamheid verzwakt…

Omdat pijn en verdriet

niet zijn te meten.

Je moet dus blijven afzien

omdat anderen niet weten:

 

Dat eenzaamheid niet begint,

bij alleen zijn in het leven.

Maar begint als de anderen

Niet meer om je geven.

 

Lied: Vertaling van “Pilate’s dream”

uit Jesus Christ Superstar.

 

Ik droomde dat ik een Galileeër ontmoette,

Een zeer wonderlijke man,

Hij had een uitdrukking die je zelden ziet,

Gekweld en opgejaagd.

 

Ik vroeg hem te zeggen wat er was gebeurd,

Hoe het allemaal was begonnen.

Ik vroeg het nog een keer, hij zei geen woord,

Alsof hij het niet had gehoord.

 

En vervolgens was de kamer vol met

wilde, boze mannen.

Het leek alsof ze deze man haatten,

ze omhelsden hem en verdwenen weer

 

Toen zag ik duizend, miljoenen

huilen om deze man.

Ze noemden mijn naam,

en lieten mij achter met de schuld.

 

 

21

 

 

Statie 12:

Jezus sterft.

 

Jezus is dood. Wat nu?

Hij heeft geleefd, hij is gestorven.

Maar dat doen wel meer mensen.

Waarom was hij dan zo bijzonder?

Wie treedt in zijn voetsporen?

 

Tekst: Onzichtbaar.

 

Een zucht is onzichtbaar

Net als de wind

De nacht is onzichtbaar

Als de dag begint

Onzichtbaar zijn de dingen

Die ik kwijt ben

Die ik nooit meer vind

Maar met mijn ogen dicht

Zie ik alles wat mijn hoofd verzint.

 

Lied: “Zo zal het zijn” van Rob de Nijs

 

Doof nu 't licht en sluit je ogen
en vergeet de strijd
jouw leven hier is omgevlogen
maar je liefde blijft.
Maar waar jij gaat
zijn zon en maan gelijk
de kleinste bloem
is daar als de hoogste eik
en alle koningen en kinderen
zijn daar gelijk (2x).

 

Laat nu die laatste droom maar komen
en wees niet meer bang
jouw nacht van vrede is gekomen
na een levenlang.

En waar jij gaat daar is geen haat of pijn
het heetste vuur
wordt dat als van een kaars zo klein
zoals de zon schijnt na de regen
zo zal het zijn.
En waar jij gaat daar zullen vriend en vijand
samen gaan
wat stof is zal tot stof vergaan
en elke storm komt weer tot rust daar
zo zal het gaan.
En waar jij gaat laat ik mijn hart en ziel
met jou meegaan
jouw taak op aarde is voldaan
zoals je was in alle liefde
zo zal je gaan.

                    

Slot.

 

Dit lijkt het einde,

Wij weten dat dit niet zo is.

 

Zoals na een lange koude winter

Het eindelijk weer lente wordt.

 

Dan bloeien er weer bloemen,

En komen er weer knoppen aan de takken.

Takken die bijna dood leken te zijn.

 

Daarom willen wij nu bloemen en lentetakken

Onder het kruis van Jezus leggen,

Omdat wij dromen van een nieuw leven…

Een nieuw begin…

 

Ook ontsteken wij een kaars,

Licht, een teken van hoop.